Pokolenie JC

Wielu z nas czasem myśli, że gdyby Bóg istniał, na pewno odpowiadałby na nasze modlitwy i mówiłby coś do ludzi. Tymczasem on wydaje się milczeć. Przecież tyle głodujących dzieci i samotnych matek wznosi do niego swój głos, tylu chorych woła do niego codziennie o pomoc, a krew tak wielu żołnierzy krzyczy o pokój na świecie. Gdzie jest Boża odpowiedź? Chcemy ci powiedzieć, że otrzymałeś już wiadomość z góry! Wystarczy, że otworzysz skrzynkę i przeczytasz, co mówi do ciebie Bóg! On nie jest Bogiem, który milczy. Chciałbyś dowiedzieć się, jaka jest treść Jego wiadomości do ciebie? Przyjdź na Spotkania pod sykomorą!

Głowa każdego z nas jest przepełniona milionem myśli, biegną one z prędkością światła, gonią, przypominają o tym, co jeszcze mamy zrobić, często nie dajemy rady, nie mamy czasu na wypełnienie wszystkiego, co sobie postanowiliśmy, musimy chodzić do szkoły, pracy, uczyć się, zajmować domem, dziećmi, młodszym rodzeństwem, a chcielibyśmy jeszcze znaleźć chwilę dla siebie, spotkać się z przyjaciółmi, pooglądać telewizję, poczytać lub po prostu odpocząć, siedząc na wygodnej kanapie, leżąc na miękkim łóżku.

Gdzieś w tej codziennej rutynie, zabieganiu i natłoku myśli gubimy prawdziwy sens, cel… Czasami potrzebujemy wyciszenia, przypomnienia, że…

Żaden żołnierz nie daje się wplątać w sprawy doczesnego życia... 2 Tym. 2,4

Dla niektórych takim przypomnieniem, a dla mnie uświadomieniem była konferencja młodzieżowa w Białymstoku (http://www.niepodlegli.org). Niby podążyłam za Jezusem, a jednak znam Go jeszcze tak słabo, tak krótko, nie wiem, czego On ode mnie oczekuje, co mam robić, żeby to Jemu, nie ludziom, nie światu się podobać.

Usłyszałam wiele pytań i znalazłam wiele odpowiedzi, dostrzegłam, że pomimo zawierzenia Mu, zdarza nam się wplątać w sytuacje, które zupełnie, ale to zupełnie Mu się nie podobają, że pakujemy do głowy coś, co nas psuje, co nie jest Prawdą, że rzucamy oskarżenia, osądzamy innych, a potem robimy wszystko, żeby tylko nie przyznać się do błędu, byle tylko nie powiedzieć – „przepraszam, wybacz”. Szukamy rozwiązań gdzieś w swoim niedoskonałym umyśle, zamiast wybrać Jego ramiona, uciekamy się do tanich sztuczek, brniemy coraz głębiej…

A przecież jest tylko jedno wyjście, tylko jedna droga – Jezus! To On otwiera oczy ślepym, uzdrawia chorych, pociesza tych, którzy się smucą. W czasie uwielbień, podczas wykładów, seminariów, kazania dotarło to do mnie z całą mocą, w końcu zaakceptowałam, że nie mogę stosować żadnych półśrodków, że to wybór między uznaniem innych a Jego uznaniem, między oszustwem, hipokryzją, obłudą a Prawdą i szczerością, między śmiercią a Życiem.

Gosia

Jeśli chcesz się z nami skontaktować, pisz na:

pokolenieJC@gmail.com

Wszyscy codziennie musimy dokonać wielu wyborów. Każdy nasz wybór niesie za sobą skutki - negatywne bądź pozytywne. Mężczyzna decyduje się kochać kobietę do końca swojego życia pomimo jej wad, człowiek zraniony decyduje się przebaczyć tym, którzy go zranili, studenci decydują o wyborze uczelni...

Moje życie przepełnione jest skutkami złych wyborów i decyzji, w większości były to moje wybory, ale wiele z nich było ode mnie niezależnych. Wielki wpływ na każdą decyzję w moim życiu miały decyzje podjęte wcześniej przez bliskich mi ludzi. Na przykład kiedy podjąłem decyzje wybaczenia mojemu ojcu wszystkie krzywdy, których od niego doświadczyłem, on wybrał alkohol. Moja ciotka, która jako jedyna w mojej rodzinie stworzyła normalny i ciepły dom, będąc dla mnie nadzieją, że ja również będę mógł się z tego wyrwać, na końcu jednak również wybrała alkohol. Ja też przez wiele lat wybierałem alkohol jako ucieczkę przed wszystkim, czego się bałem.

Jest to czas wspólnych spotkań podczas których mają miejsce:
* ciekawy wykład, poprzedzony dyskusją, w której każdy może przedstawić swój pogląd
* luźny czas rozmów, gier, zabaw i po prostu bycia ze sobą
* dla chętnych – czas uwielbienia i modlitwy
A wszystko w kawiarnianej atmosferze. Przyjdź, aby poznać nowych ludzi i znaleźć odpowiedzi na swoje pytania!

NIEDZIELE
17:00
Kafejka - ul. Boenigka 12A (Jaroty), Olsztyn

Spotyka się wielu ludzi, zawiedzionych chrześcijaństwem z powodu jego "nieskuteczności". Argumentują oni swoje odrzucenie Boga tym, że kiedyś, gdy prosili Go o pomoc w trudnych sytuacjach, On nie zareagował. Jeśli nie odpowiedział, to znaczy, że nie słyszał prośby, a jeśli nie słyszał, to znaczy, że On nie istnieje. Ale czy to na pewno prawidłowy sposób myślenia?

Współczesny świat działa na wysokich obrotach. Co więcej, mam wrażenie, że z każdym dniem rzeczywistość przyspiesza. Wymagania społeczeństwa co do szybkości wykonania zamawianych usług czy funkcjonowania zakupionych sprzętów ciągle rosną. Niecierpliwimy się, gdy komputer włącza się dłużej niż kilkadziesiąt sekund lub gdy w McDonaldzie mówią nam, że trzeba poczekać kilka minut na hamburgera, a stanie w korku jest emocjonalną katorgą kierowców. Gdzie podziała się nasza wdzięczność? Dlaczego nie dostrzegamy, jak wiele mamy udogodnień, a zamiast tego niecierpliwimy się, gdy nasze wymagania nie zostaną w 100% spełnione?

Przyspieszająca wciąż cywilizacja sprawiła, że my, którzy w niej funkcjonujemy, zaczynamy patrzeć na rzeczywistość przez pryzmat norm, w jakich żyjemy. Ale zapominamy, że wszystkie wynalazki i dobra, które sprawiają, że nasze życie staje się łatwiejsze i szybsze, są dziełem człowieka. Taki świat jest sztuczny. Natychmiastowe zaspokajanie wszystkich ludzkich potrzeb jest wygodne, ale nie jest naturalne - nie jest częścią świata, który nas otacza. Naturalne leki otrzymywane z roślin działają o wiele wolniej niż tabletki przeciwbólowe o przyspieszonym działaniu. Kwiaty mają odpowiedni czas w roku, kiedy mogą zakwitnąć, a drzewa, kiedy mogą wydać owoce. Rolnik pracuje przez cały rok, aby jesienią zebrać plon swojej pracy. Chociaż człowiek zmienia rzeczywistość dookoła siebie, naturalny świat stworzony przez Boga jest od wieków niezmienny. Wszystko toczy się wciąż w tym samym spokojnym, stałym rytmie. A co ze Stwórcą tej harmonii?

Biblia mówi o tym, że Bóg się nigdy nie zmienia. On zawsze był, jest i będzie taki sam. Jak bardzo byśmy nie zmieniali otaczającego nas świata, On wciąż pozostaje niezmienny. Jeśli próbujemy dopasować Boga do naszych współczesnych oczekiwań, możemy wygenerować sobie bożka, który będzie mieścić się w naszym ściśle ułożonym planie zajęć, ale nie będzie to Pan Wszechświata, Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba. To my musimy dopasować się do Jego natury, jeśli chcemy mieć z Nim coś wspólnego i zrozumieć sposoby Jego działania. Wielokrotnie w Biblii widzimy, jak dużą wartość dla Boga ma nasze oczekiwanie. On jest "Bogiem działającym dla tego, który Go oczekuje" (Izaj 64,4). W dzisiejszym świecie mamy tak wiele praw i możliwości do odbierania różnego rodzaju usług. Często przyjmujemy rolę klienta, który ma wymagania do osób, które mu służą. Natomiast Bóg nie jest kimś, kto ma służyć nam swoją wszechmocą. To my jesteśmy Jego sługami. Jeśli zależy nam na doświadczaniu Jego działania, powinniśmy nauczyć się czekania. Podam kilka przykładów ludzi z Biblii, którzy czekali:

Abraham czekał 25 lat na urodzenie syna Izaaka, który był wypełnieniem obietnicy, danej mu przez Boga.
Józef czekał 20 lat na wypełnienie snu, jaki miał od Boga, będąc przy tym sprzedany przez swoich braci do obcego kraju i niesprawiedliwie wtrącony do więzienia.
Mojżesz czekał 80 lat na Boże powołanie, a potem ponad 40 lat na ujrzenie z daleka ziemi obiecanej.
A Dawid, którego serce w najgorszych sytuacjach wciąż czekało na Bożą pomoc, składa piękne świadectwo:

Tęsknie oczekiwałem Pana: Skłonił się ku mnie i wysłuchał wołania mojego. Ps 40,2